[ad_1]

با توجه به نتایج بالینی اولیه ، آنتی بادی های Bispecific با هدف قرار دادن CD20 و CD3 منجر به میزان پاسخ دهی در بیماران مبتلا به لنفوم غیر هوچکین (B-NHL) سلول B مقاوم در برابر 90٪ می شود.

داده ها نشان می دهد که 27 نفر از 30 بیمار مبتلا به لنفوم فولیکولی (FL) به odronextamab پاسخ دادند ، از جمله پاسخ های کامل (CRS) در 21 مورد مدت زمان متوسط ​​پاسخ هنوز حاصل نشده است و 22 پاسخ از 27 پاسخ حداقل 3 ماه (و تا 41 ماه) به طول انجامیده است.

علاوه بر این ، شش نفر از 11 بیمار مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ منتشر (DLBCL) به آنتی بادی (پنج CR) و همچنین یک سوم گروه بیماران مبتلا به سلول T بعد از CAR DLBCL پاسخ دادند. برای سرطان روتگرز در نیوجرسی ، نیوبرانزویک.

بانرجی در یک نشست مجازی از انجمن هماتولوژی آمریکا گفت: “Odronextamab یک CD20 از آنتی بادی bispecific CD3 است که یک گزینه آماده و در درجه اول سرپایی برای درمان B-NHL عود یا نسوز ارائه می دهد.” “در مرحله اول آزمایش انسانی ، odronextamab فعالیت ضد توموری قانع کننده ای از جمله پاسخ های کامل پایدار را در بیماران تحت درمان با FL و DLBCL نشان داد.

“علاوه بر این ، odronextamab با بالاترین کلاس CRS ، نمایه قابل قبولی از منافع و ریسک را نشان می دهد [cytokine release syndrome] از درجه سوم و بیشتر محدود به دوزهای اولیه و متوسط ​​افزایش بود “، ادامه داد. [immune effector cell-associated neurotoxicity]چنین اتفاقی درجه سوم است و هیچ سندرم لیز تومور در این بیماران مشاهده نمی شود. “

در مطالعه ای دیگر ، اپوكوریتاماب به صورت زیر جلدی در بیماران مبتلا به DLBCL و FL ، از جمله بیمارانی كه قبلاً تحت درمان با سلول T TA بودند ، به آستانه پاسخ 90٪ رسید. شایعترین عوارض جانبی مرتبط با درمان (TEAE) پیرکسی ، پیشرفت بیماری و ذات الریه است. مارتین هاچینگز ، دکترای Rigshospitalet و بیمارستان دانشگاه کپنهاگ دانمارک ، گفت: یک بیمار دچار سندرم لیز تومور درجه 3 شد و چهار بیمار علائم عصبی گذرا داشتند (در دو مورد درجه 3).

نتایج Odronextamab

بنرجی یافته ها را به 136 بیمار مبتلا به NHL که قبلاً درمان شده بودند گزارش کرد. بیشتر آنها DLBCL عود کننده / نسوز (4/57 درصد) یا FL 1–3 درجه (9/27 درصد) بودند. همه بیماران حداقل یک خط درمان قبلی (متوسط ​​3) و 11 نفر دریافت کرده اند. یک چهارم بیماران قبلی با سلول درمانی T درمان شدند ، 80٪ نسبت به آخرین درمان مقاوم بودند و دو سوم هم مقاوم به آلکیله کننده بودند و هم و آنتی بادی ضد CD20.

وی توضیح داد که آنتی بادی به صورت سرپایی و به صورت سرپایی با پیش درمانی با دگزامتازون و دوز جداگانه برای کاهش خطر CRS در 2 هفته اول تجویز می شود. پس از آن ، درمان به صورت هفتگی به مدت 12 هفته ادامه می یابد ، و هر 2 هفته دنبال می شود تا پیشرفت بیماری.

شایعترین TE3 TEAE کم خونی (24.3٪) ، لنفوپنی (20.6٪) ، نوتروپنی (18.4٪ ، تب در 2.2٪) و هیپوفسفاتمی (18.4٪) بود. وی خاطرنشان کرد: 9 بیمار به دلیل عوارض جانبی داروی ادرونکستاماب را قطع کردند ، اما هیچکدام به دلیل CRS یا مسمومیت عصبی نبودند ، وی افزود: CRS در 64٪ بیماران مشاهده شد اما به شدت 3 در 6.6٪ و درجه 4 در بیشتر رسید. -کمتر از 1٪

در زیر گروه FL ، همه بیماران دارای درجه ای از رگرسیون ضایعه هدف در محدوده دوز 5-320 میلی گرم بودند. Odronextamab در شش مورد از 11 بیمار مبتلا به DLBCL و عدم درمان سلولهای T با سلولهای قبلی و هشت مورد از 24 بیمار مبتلا به DLBCL و قرار گرفتن در معرض سلولهای T قبلی به پاسخهای عینی دست یافت. بنرجی گفت ، تقریباً تمام CR ها در زیر گروه های DLBCL پایدار بودند و تا 21 ماه دوام داشتند.

وی خاطرنشان کرد که ثبت نام در یک مطالعه عمده فاز دوم odronextamab در NHL عود کننده / نسوز آغاز شده است و مطالعات ترکیبات بدون شیمی درمانی و شیمی درمانی (از جمله خطوط اولیه درمان) برنامه ریزی شده است.

نتایج از Epcoritamab

تجویز زیر جلدی ، epcoritabam را از روش های درمانی در کلاس متمایز می کند. هاچینگز علاوه بر راحت تر بودن و زمانبر بودن ، تجویز زیر جلدی منجر به افزایش تدریجی سطح سیتوکین پلاسما و سطح اوج کمتری می شود ، با اشاره به اینکه مطالعات قدرت قتل با واسطه سلول T را در سطوح پایین نشان می دهد. سطح بیان CD20.

وی یافته های یک مطالعه فاز I / II را در مورد بزرگسالان مبتلا به NHL سلول B سلول CD20 مثبت راجعه / مقاوم و درمان قبلی با آنتی بادی ضد CD20 گزارش کرد. محققان در مجموع 68 بیمار شامل 48 بیمار با DLBCL و 12 نفر با FL را شامل شدند. تقریباً همه بیماران آنترا سایکلین و عوامل آلکیله کننده دریافت کردند ، حدود 10٪ پیوند سلولهای بنیادی اتولوگ انجام دادند و 10٪ درمان قبلی سلولهای T T را دریافت کردند.

وی گفت: اگرچه اکثر بیماران CRS مبتلا شدند ، اما هیچ موردی به درجه 3 نرسید و اکثر TEAE ها ، صرف نظر از نوع ، از نظر شدت درجه 2/1 بودند.

محققان دوزهای اسکورتیماب را از 0.0128 تا 60 میلی گرم تخمین زدند. داده های پاسخ شامل 23 بیمار از گروه DLBCL تحت درمان با دوزهای 60-20 میلی گرم و 11 نفر از گروه هم تیمار با دوزهای 0.76-48 میلی گرم بود.

هاچینگز گزارش داد که 15 نفر از 22 بیمار (68٪) بیماران قابل ارزیابی با DLBCL در 10 بیمار به آنتی بادی های bispecific از جمله CR پاسخ دادند. در میان 12 بیمار تحت درمان با دوز توصیه شده فاز II (48 میلی گرم) یا بالاتر ، 11 نفر پاسخ دادند (91٪) ، از جمله شش CR.

نه نفر از 10 بیمار قابل ارزیابی ، از جمله پنج CR ، به گروه FL پاسخ دادند. علاوه بر این ، از هر 5 بیمار چهار تا 48 میلی گرم چهار نفر واکنش عینی داشتند که در سه مورد از چهار مورد CR بود. علاوه بر این ، از هر چهار بیمار دو نفر با لنفوم سلول گوشته به اسکورتیماب پاسخ دادند.

هاچینگز گفت: “دوز توصیه شده فاز II بدون سمیت محدود کننده دوز و حداکثر دوز قابل تحمل حاصل نشده است.” “با پیگیری طولانی تر ، epocoritabem به نمایش مشخصات ایمنی مطلوب ادامه داد و فعالیت قابل توجهی از عوامل منفرد مشاهده شد ، از جمله میزان پاسخ کلی بالا و پاسخ های کامل در بیماران مبتلا به لنفوم سلول بزرگ B ، لنفوم فولیکولار و لنفوم سلول گوشته.

وی گفت: “راه تجویز اسكوریتاماب ، همراه با تحمل زیاد و اپی توپ های متمایز اتصال ، از پتانسیل استفاده سرپایی ، استفاده در خطوط قبلی و به عنوان بخشی از بیشتر رژیم های تركیبی دارو پشتیبانی می كند.”

  • نویسنده['full_name']

    چارلز بانكد سردبیر ارشد آنكولوژی است و همچنین شامل اورولوژی ، پوست و چشم پزشکی است. وی در سال 2007 به MedPage Today پیوست. دنبال می کنم

افشای اطلاعات

مطالعه با odronextamab توسط داروسازی Regeneron پشتیبانی شد.

بانرجی روابط خود را با Regeneron ، AbbVie ، F. Hoffmann-La Roche / Genentech ، Pharmacyclics و Sanofi-Pasteur آشکار کرد.

مطالعه epocoritamab توسط Genmab با همکاری AbbVie پشتیبانی شد.

هاچینگز روابط خود را با جنماب ، سلژین ، روشه ، تاكدا ، جانسن ، نووارتیس و سانوفی نشان داده است.



[ad_2]

منبع: kaheshvazn-news.ir