عامل جدید فعال در CML نسوز


طبق یک مطالعه تصادفی ، یک داروی مهارکننده تیروزین کیناز (TKI) ، آسکیمینیب ، سرعت پاسخ مولکولی پایه (MMR) را در لوسمی میلوئید مزمن (CML) که قبلا تحت درمان قرار گرفته بود ، در مقایسه با نسل دوم بوزوتینیب TKI (Bosulif) دو برابر کرد.

MMR 24 هفته ای 25.5٪ برای آسکیمینیب در مقابل 13.2٪ بوزوتینیب بود. برتری آسکیمینیب به همه زیر گروه های از پیش تعیین شده ، از جمله جنسیت ، تعداد خطوط درمانی قبلی و وضعیت جهش BCR-ABL1 گسترش می یابد.

آندریاس هوخاوس ، دکترای مرکز پزشکی دانشگاه ینا ، آلمان ، در یک جلسه مجازی انجمن هماتولوژی آمریکا.

هاچهاوس در یک سخنرانی در رسانه گفت: “آسکیمینیب از نظر آماری اثربخشی برتر نسبت به بوزوتینیب و مشخصات ایمنی مطلوب را نشان داد.” “داده های جمع آوری شده از استفاده از asciminib به عنوان یک گزینه درمانی جدید برای CML پشتیبانی می کند ، به ویژه در بیماران با مقاومت یا عدم تحمل حداقل دو TKI. BCR-ABL همچنان عامل اصلی CML است ، حتی در بیماران خارج از خط دوم.”

دکتر رابرت برودسکی از م Instسسات پزشکی جان هاپکینز در بالتیمور گفت ، یافته های مطلوب شامل جمعیتی است که به سختی قابل درمان است.

برادسکی ، مدیر جلسه توجیهی مطبوعاتی ، گفت: “اینها بیمارانی هستند که یا مقاوم به درمان بودند یا به مهارکننده های قبلی تیروزین کیناز عدم تحمل داشتند ، و این دارویی است که مکانیسم عملکرد آن کمی متفاوت است و هدف دیگری دارد.” ، از جمله ارائه Hochhaus. “نتایج نشان می دهد که آسکیمینیب ممکن است گزینه درمانی خوبی برای درمان خط سوم در بیماران مبتلا به CML باشد.”

درمان های CML فعلی برای بیمارانی که مقاومت یا عدم تحمل دو یا چند TKI دارند ، دارای اثر محدود ، نگرانی از سمیت یا هر دو هستند. هوخاوس گفت ، به عنوان مثال پوناتینیب (Iclusig) بعد از درمان های قبلی موثر است ، اما همچنین خطر مشکلات قلبی عروقی را نیز افزایش می دهد.

وی ادامه داد: Bosutinib در حال حاضر تنها نسل دوم TKI است که اثر بالینی در CML را فراتر از خط دوم نشان داده است. مانند سایر TKI ها ، سایت اتصال ATP در حوزه کیناز را هدف قرار می دهد. در مقابل ، آسکیمینیب اولین مهار کننده اصطلاحاً STAMP (به طور خاص برای جیب AB میریستوئیل است).

هوخاوس یافته های اولیه حاصل از مطالعه ASCEMBL را گزارش داد که در مقایسه آسکیمینیب و بوزوتینیب در بیمارانی که حداقل دو خط قبلی درمان CML دریافت کرده بودند. بیماران 2: 1 به asciminib یا bosutinib تصادفی شدند. تعویض متقابل به آسکیمینیب برای بیمارانی که معیارهای عدم موفقیت در درمان بوزوتینیب را دارند ، مجاز است. نقطه پایانی اولیه MMR 24 هفته ای بدون شکست درمان در هر زمان در طول درمان تصادفی بود.

تجزیه و تحلیل داده ها شامل 233 بیمار با میانگین سنی 52 سال بود. زنان نسبت بالاتری از بازوی بازوتینیب را تشکیل می دهند (59.2 v در مقابل 47.8 in در گروه آسمینینیب) ، با تعداد بیشتری از بیماران در بازوی کنترل به دلیل عدم اثربخشی (71.1 v در مقابل 60.5)) و بیشتر بیماران تصادفی به بوزوتینیب سه یا چند خط درمانی قبلی دریافت کردند (60.5٪ در مقابل 47.8). به طور کلی ، 14.2 درصد بیماران جهش BCR-ABL1 و 1.7 درصد جهش های متعدد BCR-ABL1 داشتند.

متوسط ​​پیگیری 9/14 ماه بود. تا به امروز ، نتایج اختلاف مطلق 12.2٪ را در نقطه نهایی اولیه به نفع آسکیمینیب نشان می دهد. پس از اصلاح وضعیت MCyR پایه ، تفاوت به یک فاکتور شانس 2.35 به نفع آسمینین تبدیل شد (95٪ CI 1.08-5.12 95). تعدیل بیشتر جنسیت ، خطوط درمانی قبلی و دلیل قطع TKI قبلی (عدم تحمل در برابر عدم موفقیت) ، درمان با آسکیمینیب پیش بینی کننده مهمی برای MMR است (OR 2.38 ، 95٪ CI 1.06-5.35). در بیماران تجویز شده آسکیمینیب ، متوسط ​​درمان 4/43 هفته در مقابل 2/29 هفته با بوزوتینیب بود.

هوخاوس گفت: “قابل توجه است که میزان MMR در 24 هفته به طور مداوم برای آسکیمینیب در مقایسه با بوزوتینیب در تمام خطوط درمانی قبلی بیشتر بود.”

تفاوت در MMR در 12 هفته مشخص شد و در طی پیگیری تا 96 هفته ادامه داشت. علاوه بر این ، میزان بروز CyR کامل در 24 هفته 8/40 درصد برای آسکیمینیب و 2/24 درصد برای بوزوتینیب بود ، تفاوتی که پس از اصلاح برای وضعیت پاسخ سیتوژنتیک پایه ، همچنان قابل توجه است.

عوارض جانبی درجه 3 در 50.6 of از بیماران تحت درمان با آسکیمینیب و در 60.5 of از بیماران تحت درمان با بوزوتینیب رخ داده است. تقریباً چهار برابر بیشتر بیماران در بازوی بوزوتینیب به دلیل عوارض جانبی درمان را قطع کردند (1/21٪ در مقابل 8/5٪).

شایعترین عوارض جانبی (همه نمرات) مرتبط با آسکیمینیب ، ترومبوسیتوپنی (28.8 v در مقابل 18.4) و نوتروپنی (21.8 v در مقابل 21.1)) بود. عوارض جانبی دستگاه گوارش در شانه بوزوتینیب غالب بود ، از جمله اسهال (71.1٪ در مقابل 11.5٪) ، حالت تهوع (46.1٪ در مقابل 11.5٪) و استفراغ (26.3٪ در مقابل 7.1٪). ) بثورات و افزایش آنزیم های کبدی (ALT و AST) نیز به طور قابل توجهی بیشتر در بوزوتینیب دیده می شوند).

جهش های جدید BCR-ABL1 در دو بیمار که جهش پایه در گروه آسمینین و در سه بیمار بدون جهش پایه داشتند ، رخ داد. هیچ جهش جدیدی در بیماران تحت درمان با بوزوتینیب مشاهده نشد. هوخاوس گفت: تعداد کمی جهش جدید و ناهمگنی آنها مانع نتیجه گیری در مورد تأثیر درمان بر روی جهش ها می شود.

  • نویسنده['full_name']

    چارلز بانكد سردبیر ارشد آنكولوژی است و همچنین شامل اورولوژی ، پوست و چشم پزشکی است. وی در سال 2007 به MedPage Today پیوست. دنبال می کنم

افشای اطلاعات

این روند توسط Novartis پشتیبانی شد.

هوخاوس روابط خود را با Novartis ، Incyte ، Pfizer و Bristol-Myers Squibb نشان داده است.




منبع: kaheshvazn-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>