[ad_1]

مطالعه AGRIS نشان می دهد ، بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونر (ACS) وقتی بیمارستان های با عملکرد بالا ارزیابی خطر عادی GRACE را برای راهنمایی درمان بالینی انجام می دهند ، مراقبت بهتری دریافت نمی کنند.

به گفته محققان ، یک آزمایش تصادفی خوشه ای از 24 بیمارستان بدون سیستم پشتیبانی تصمیم موجود برای بیماران مبتلا به ACS ، میزان پایبندی به رهنمودهای راهنما در هر دو روش پیاده سازی و مراقبت های معمول را بیش از حد انتظار نشان داد. توسط درک Ju ، MBBS ، MPH ، PhD ، از دانشگاه Flinders در آدلاید ، استرالیا.

بیمارستان های گروه مداخله به سه جنبه مراقبت بالینی توصیه شده توسط راهنما برای 59.9٪ بیماران مبتلا به ACS با میزان 55.2٪ در بیمارستان های معمولی (OR 1.04 ، 95٪ CI 0.63-1.71) ، در مطالعه خود گزارش دادند که Chew و همکارانش در اینترنت منتشر شده اند قلب و عروق JAMA.

این مداخله شامل بیمارستانهایی بود که طبقه بندی معمول GRACE را با استفاده از یک صفحه کار برای هر بیمار همراه با توصیه هایی برای حمایت از تصمیمات انجام می دادند.

با این حال ، تجربه AGRIS ظرفیت محدودی برای تشخیص تفاوت به دلیل سطح پایین وقایع و خاتمه زودرس مطالعه داشت.

“هیچ مشخصه خاصی در سطح بیمارستان یا بیمار وجود ندارد که به طور قابل توجهی بر تأثیر طبقه بندی خطر عادی معمول بر ارائه مراقبت های جامع تأثیر بگذارد ، اگرچه یک تعامل متوسط ​​و غیر قابل توضیح بین استفاده از GRS وجود دارد [Grace risk score] و پایبندی ضعیف تر به رهنمودها و مراقبت های توصیه شده توسط دستورالعمل ها “، محققان گفتند.

رهنمودهای انجمن قلب و عروق اروپا ارزیابی خطر GRACE را برای هدایت درمان ACS توصیه می کند ، زیرا نشان داده شده است که این مدل از سایر مدل های خطر بهتر عمل می کند.

“اگرچه ارزیابی های متعددی برای هدایت درمان بالینی در مراقبت های قلبی عروقی وجود دارد ، اما این مطالعه برای اولین بار است که ارزیابی ارزیابی خطر را بر استفاده از مراقبت های توصیه شده و نتایج بالینی در بیماران مبتلا به ACS ارزیابی می کند ، “می گویند نویسندگان این تحقیق.

آنها گفتند: “آزمایش واقعی برای طبقه بندی خطر عادی ممکن است نیاز به انجام چنین آزمایشاتی در یک محیط حاد و بدون دسترسی آماده به معاینه بالینی قلب داشته باشد.”

فقط یکی از سه م separateلفه جداگانه شاخص اثر ، اولویت مداخله ارزیابی خطر GRACE نسبت به مراقبتهای معمول است: درمان زودرس تهاجمی (91.8٪ در مقابل 83.6٪ ، OR 2.26 ، 95٪ CI 1.30-3 96)

تجویز چهار مورد از پنج دارو درمانی توصیه شده (حدود 77٪ در هر دو مورد) و توانبخشی قلبی (75٪ در مقابل 73٪) ، نتایج به طور قابل توجهی بین گروهها متفاوت نبود.

“بیشترین سودمندی GRS ممکن است در تبلور تصمیمات خطرناک برای نتایج کوتاه مدت مرتبط با آنژیوگرافی زودرس باشد. این ممکن است تعجب آور نباشد ، زیرا تصمیم به درمان تهاجمی و محافظه کارانه بیماران با خطر کم بیشترین تغییرات را در درک پزشکی و شیوه های خطر و منافع دارد. “

“در مقابل ، عدم تأثیر طبقه بندی نسخه های دارویی برای پیشگیری ثانویه و ارجاع به توانبخشی قلب می توان انتظار داشت ، زیرا انتظار می رود مداخلات درمانی نتایج طولانی مدت را بهبود بخشد ، صرف نظر از خطر اساسی. بنابراین ، GRS آستانه تصمیمی را برای حمایت یا استفاده از این روشهای درمانی ارائه نمی دهد. “

به گفته نویسندگان ، چک لیست ها و سایر ابزارهای یادآوری ممکن است در بهینه سازی چنین مراقبت هایی از ارزش بیشتری برخوردار باشند.

آنها همچنین گزارش دادند که مراکز تصادفی به بازوی مداخله کاهش قابل توجهی در مرگ ناشی از مرگ یا MI ندارند (9.2٪ در مقابل 13.4٪ ، OR 0.66 ، 95٪ CI 0.38- 1.14)

دکتر رابرت هرینگتون از دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا و E. مگنوس آهمان ، MBBS از دانشگاه دوک در دورهام ، کارولینای شمالی می گویند ، هنوز “طبقه بندی خطر هنوز هم می تواند در زنده ماندن ACS نقش داشته باشد”.

در یک سرمقاله همراه ، این زوج نشان داد که مرگ و میر ناشی از همه علل با مداخله در گروه کلی در 12 ماه (5.2 v در مقابل 8.0٪) به طور عددی کاهش یافته و به طور قابل توجهی در زیر گروه پرخطر (4.5) کاهش یافته است. در برابر 8.8٪ ، پ= 0.03).

هارینگتون و عمان گفتند: “محدود بودن نمونه نمونه و خاتمه یافتن زودهنگام مانع از بیان صحیح درباره مرگ و میر می شود ، اما یافته ها جذاب است.”

علاوه بر این ، سردبیران پیشنهاد کردند که محققان با در نظر گرفتن بیمارانی با افزایش ST در مطالعه ، که معمولاً مداخله عروق کرونر از طریق پوست را انجام می دهند ، صرف نظر از ارزیابی خطر ، هیچ لطفی نکردند. آنها استدلال می کنند گروهی که افزایش ST ندارند به احتمال زیاد از طبقه بندی بهره مند می شوند.

AGRIS در بیمارستانهایی با خدمات اورژانسی و قلبی مداوم در محل انجام می شود. همه آنها دارای خدمات قلب و عروق ، آزمایشگاه های کاتتریزاسیون قلب ، قابلیت اکوکاردیوگرافی و برنامه های آموزش قلب بودند. بیمارستان های شرکت کننده به طور متوسط ​​89 بیمار را کمک می کنند.

در مجموع 2318 بیمار بستری با ACS با یا بدون افزایش قطعه ST (میانگین سنی 65 سال ، 29.5 درصد زنان) در این مطالعه وارد شدند. آنها از ژوئن 2014 تا مارس 2018 ضبط شده اند.

تیم Chew اذعان کرد که آنها نمی توانند مطمئن باشند که پزشکان در م controlسسات کنترل به طور مستقل به ماشین حساب های خطر GRACE دسترسی ندارند.

  • نویسنده['full_name']

    نیکول لو خبرنگار MedPage امروز است ، جایی که او اخبار قلب و عروق و سایر تحولات پزشکی را پوشش می دهد. دنبال می کنم

افشای اطلاعات

بودجه این مطالعه با کمک بلاعوض AstraZeneca تأمین شد.

Chew همچنین گزارش کمک های مالی از Edwards Lifesciences را می دهد.

هرینگتون رئیس جمهور سابق و عضو فعلی هیئت مدیره انجمن قلب آمریکا است.

عمان هیچ افشاگری ندارد.



[ad_2]

منبع: kaheshvazn-news.ir