سال معاینه: سرطان خون حاد میلوئیدی


یک بهبود 10 ماهه در زنده ماندن در بزرگسالان بزرگسال مبتلا به سرطان خون حاد میلوئیدی (AML) باعث شناخت حرفه ای و تأیید FDA برای آزازیتیدین خوراکی (Onureg) به عنوان درمان نگهدارنده پس از اولین بهبودی شد.

داده های اصلی پشتیبانی برای تأیید ، از مطالعه مرحله III QUAZAR AML-001 ، یک مطالعه کنترل شده با دارونما شامل 472 بیمار 55 سال یا بالاتر با AML غیر قابل قبول برای پیوند در اولین بهبودی پس از درمان القایی استاندارد. بیماران تصادفی برای درمان فعال دارای سیستم عامل متوسط ​​24.7 ماه در مقابل 14.8 ماه برای گروه دارونما بودند. این اختلاف نشان دهنده کاهش 31 درصدی خطر بقا است (پ= 0.0009)

“این تصویب نامه باید به ایجاد درمان طولانی مدت با Onureg به عنوان یک م standardلفه استاندارد AML درمانی برای بزرگسالانی که پس از شیمی درمانی اولین بهبودی کامل را بدست آورده اند و نمی توانند به درمان فشرده مانند پیوند سلول های بنیادی خونساز روی بیاورند ، کمک کند.” اندرو وی ، دکتر اصلی تحقیق ، از دانشگاه موناش در ملبورن ، استرالیا ، در بیانیه ای حامی نسخه آزمایشی ، Bristol-Myers Squibb گفت.

علاوه بر تأیید FDA ، نتایج QUAZAR در فینال های منطقه ای یک آزازیتیدین خوراکی کسب کرد امروز MedPageاولین مسابقه OncMadness ، شناخت پیشرفت های عمده در آنکولوژی. دیوید هرمل ، عضو کمیته OncMadness ، از کلینیک Scripps در لا ژولا ، کالیفرنیا ، گفت: این مطالعه پیامدهای گسترده ای برای مدیریت بیماری دارد که معمولاً افراد مسن را که گزینه های درمانی کمی دارند تحت تأثیر قرار می دهد.

سایر نکات برجسته پیشرفت در مدیریت مبارزه با درآمد در سال 2020 به دنبال دارد.

این ترکیب بقا را افزایش می دهد

بر اساس گزارشی در نشست مجازی انجمن هماتولوژی اروپا ، افزودن مهار کننده Bcl-2 Veneclexta به درمان استاندارد AML منجر به بهبود آماری قابل توجه و از نظر بالینی قابل ملاحظه ای در بقای کلی (OS) شد.

میانگین سیستم عامل با استفاده از آزازیتیدین استاندارد از 6/9 ماه به 14/7 ماه افزایش یافت. بیش از دو برابر تعداد بیماران با ترکیب (4/66 درصد در مقابل 3/28 درصد ، پاسخهای کامل (با یا بدون بهبودی هماتولوژیک کامل) بدست آوردند. پ<0.001) افزودن ونتوكلاكس با بهبود 4 ماهه در طول مدت پاسخ همراه بود (5/17 در مقابل 4/13 ماه) و به طور قابل توجهی بیشتر بیماران استقلال تزریق را با درمان ترکیبی بدست آوردند ، چه از نظر شمارش گلبولهای قرمز (60٪). در مقابل 35٪) ، تعداد پلاکت (69٪ در مقابل 50٪) یا هر دو (58٪ در مقابل 34٪).

دکتر کورتنی دی ناردو از مرکز سرطان اندرسون در هوستون گفت: “پاسخ ها (همراه با ترکیب) به سرعت ، اغلب در یک چرخه واحد اتفاق می افتد و در همه گروه های خطر سیتوژنتیک و جهش های مولکولی مشاهده می شود. “نمایه ایمنی شامل سیتوپنی های بالا ، به ویژه نوتروپنی ها است که می تواند به طور موثر با دستورالعمل های مناسب مدیریت نوتروپنی مدیریت شود.”

وی افزود: “نتایج نشان می دهد” تغییر الگوی واقعی در درمان بیماران مسن تر با AML “.

یافته ها از مطالعه VIALE-A بدست آمد ، که شامل 431 بیمار مبتلا به AML تازه تشخیص داده شده و میانگین سنی 76 سال بود. آنها 2: 1 به آزازیتیدین به علاوه ونتوکلاکس یا دارونما تصادفی شدند. نقطه پایانی اولیه سیستم عامل بود و نقاط پایانی ثانویه شامل پاسخ کامل ، استقلال انتقال خون و بقای بدون رویداد بود.

داروی لیپوزومی نسبت به درمان استاندارد برتر است

میانگین سیستم عامل تقریباً 8 ماهه در بیماران مبتلا به AML و تغییرات مربوط به میلودیسپلازی (AML-MRC) تحت درمان با لیپوزومی سیتارابین-داونوروبیسین (CPX-351 ، Vyxeos) در مقایسه با درمان القایی 7 + 3 معمولی بهبود یافته است گزارش شده در جلسات پیوند و سلول درمانی.

در بیماران تحت درمان با CPX-351 میانگین سیستم عامل 19/15 ماه در مقایسه با 58/11 ماه برای فرمولاسیون های معمول سیتارابین و داونوروبیسین بود. پاسخ کامل (CR ، از جمله بهبود ناقص هماتولوژیک ، CRi) در 48٪ از گروه CPX-351 در مقابل 33٪ از بیمارانی که تحت درمان معمولی بودند مشاهده شد. Stefan Faderl ، Ph.D. ، از داروسازی Jazz در هاکنساک ، نیوجرسی ، گفت: CPX-351 بدون توجه به قرار گرفتن در معرض عوامل هیپومتیلاسیون ، نسبت به درمان استاندارد برتر است و نتایج در بیماران با AML با یا بدون MRC مشابه است.

این یافته ها از تجزیه و تحلیل زیرمجموعه یک مطالعه فاز III شامل 309 بیمار مبتلا به AML ثانویه با ریسک بالا تشخیص داده شده است ، از جمله 246 بیمار که معیارهای سازمان بهداشت جهانی برای AML-MRC را دارند. آنها 2: 1 به CPX-351 یا درمان متداول تصادفی شدند و نقطه پایانی اصلی CR بود. در بین بیمارانی که به CR یا CRi رسیده اند ، CPX-351 منجر به 42٪ کاهش خطر بقا و همچنین بهبود چشمگیر سیستم عامل 1 ساله (64٪ در مقابل 43٪) ، سیستم عامل 2 ساله (48٪ در مقابل 31٪) می شود. and) و در بیماران با کاریوتایپ سندرم میلودیسپلاستیک (MDS) یا MDS قبلی.

این دستورالعمل ها از راه حل های سفارشی Tx پشتیبانی می کنند

طبق توصیه های جدید انجمن هماتولوژی آمریکا (ASH) ، در صورت امکان ، بیماران مبتلا به AML ، از جمله افراد به طور مناسب انتخاب و مشاوره می شوند ، باید به جای مراقبت های حمایتی ، شیمی درمانی و فشرده تر در مقابل درمان های فشرده را انجام دهند.

برای بیماران در پایان زندگی یا در بیمارستان ، ارائه دهندگان خدمات باید انتقال سلول های قرمز تسکینی را نشان دهند که در بیمارانی که از درمان ضد لوسمی استفاده نمی کنند مفید است.

صرف نظر از استراتژی درمان ، بحث دقیق و عمیق بین ارائه دهندگان و بیماران باید اساس تصمیم گیری بالینی را طبق دستورالعمل های ASH تشکیل دهد.

سایر توصیه ها در مقایسه با فقدان درمان کمکی برای بیمارانی که به بهبودی دست یافته اند ، استفاده از داروهای کم کننده مایع یا دوزهای پایین سیتارابین برای بیمارانی که شرایط مراقبت های ویژه را ندارند و ادامه درمان برای بیمارانی که به مراقبت های ویژه بیشتر پاسخ می دهند ، از درمان پس از بهبودی پشتیبانی می کنند. درمان فشرده کمی بدون عوارض جانبی غیر قابل تحمل

آنتی بادی ها ممکن است حساسیت به پیوند را افزایش دهند

بر اساس یک مطالعه تصادفی ، چهار برابر بیشتر بیماران پس از شرطی سازی درمانی با آنتی بادی ضد CD45 با نشاندار رادیویی ، نسبت به رژیم درمانی استاندارد واجد شرایط پیوند سلول های بنیادی آلوژنیک (SCT) هستند.

بعد از شرطی شدن با 131من آپاميستاماب (Iomab-B) ، 31 بيمار از 37 بيمار تحت SCT قرار گرفتند در حالي كه هفت بيمار از 38 بيمار تصادفي شده به يك روش استاندارد كنترل شرطي بودند. دکتر بوگلارکا گورکوچا از مرکز سرطان Memorial Sloan Kettering در نیویورک در جلسات پیوند گفت ، علاوه بر این ، 20 بیمار که واجد شرایط پیوند با درمان استاندارد نبودند ، به آنتی بادی تعویض شدند و هر 20 نفر پس از آن تحت SCT قرار گرفتند. سلول درمانی

وی افزود: شرطی شدن با آنتی بادی دارای برچسب رادیویی و به دنبال آن SCT ، منجر به پیوند نوتروفیل و پلاکت در 100٪ بیماران و عدم شکست پیوند می شود.

یافته ها از تجزیه و تحلیل برنامه ریزی شده میان دوره ای پس از 50٪ ثبت نام در یک مطالعه مرحله III SIERRA شامل بیماران مبتلا به AML عود کننده و مقاوم حاصل می شود. آنها به طور تصادفی به آنتی بادی دارای برچسب رادیویی یا درمان استاندارد تهویه مطبوع تبدیل شدند. نقطه پایانی اولیه CR پایدار بود که به عنوان CR مدت حداقل 6 ماه تعریف شده است.

گورکوچا گفت: “این جمعیتی است که به طور کلی کاندیدای پیوند در نظر گرفته نمی شود.” “میزان مرگ و میر غیر عود کننده کم همراه با تهویه yomab-B وجود دارد ، و رژیم تهویه yomab-B دارای مشخصات مسمومیت غیر هماتولوژیکی مطلوبی است.”

MRD به عنوان یک نقطه پایانی آزمایش ممکن است درمان های جدید را تسریع کند

با توجه به متاآنالیز بیش از 80 مطالعه انجام شده بر روی 11000 بیمار ، روشهای درمانی که در آزمایشات بالینی AML به وضعیت بیماری باقی مانده قابل اندازه گیری منفی (MRD) دست می یابند ، به طور قابل توجهی بقا را بهبود بخشید.

وضعیت منفی MRD با کاهش 63 درصدی در خطر زنده ماندن بدون بیماری (95 C CI 0.34-0.40) و 64 in کاهش در خطر سیستم عامل (95 C CI 0.33-0.39) همراه بود. دکتر فرهاد راوندی از مرکز سرطان MD اندرسون در هوستون گفت: گروه MRD منفی تقریباً 5 سال DFS 764٪ در مقابل 25٪ برای گروه MRD مثبت و تقریباً 5 ساله 68٪ در مقابل 34٪ دارد. و همکاران در JAMA Oncology.

ارتباط بین منفی بودن و زنده ماندن MRD “در بین سنین ، زیرگروه های بیماری ، زمان ارزیابی ، منبع نمونه و بیشتر روش های تشخیص MRD مشاهده می شود”.

“با توجه به ثبات رابطه بین MRD و نتایج طولانی مدت در مطالعات ، استفاده از وضعیت MRD به عنوان یک ملاک واجد شرایط بودن و / یا نقطه نهایی در طراحی آزمایشات بالینی می تواند به ارزیابی موثرتر اثربخشی داروهای جدید منجر شود و درمان ترکیبی در AML “، آنها اضافه کردند.

سایر تحولات اخیر در AML:

آرام بخشی زودهنگام: در بیماران شیمی درمانی فشرده برای بیماران مبتلا به AML سودمند است

تلاش برای پیوند سلول های بنیادی با نتیجه مساوی به پایان رسید

در آزمایش پیوند AML غالباً درمان میلوآبلاتاسیون وجود داشت

نتایج بدتر سرطان خون در اسپانیایی ها

  • چارلز بانكد سردبیر ارشد آنكولوژی است و همچنین شامل اورولوژی ، پوست و چشم پزشکی است. وی در سال 2007 به MedPage Today پیوست. دنبال می کنم




منبع: kaheshvazn-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>