[ad_1]

سال در مدیریت بدخیمی های خون ، با بیماری همه گیر کشنده COVID-19 ، یک سری از تأییدیه های FDA ، معرفی روش های درمانی جدید ، و ادامه پیشرفت های محصولات سلولی و سایر درمان های سرطان خون ، لنفوم ، مولتیپل میلوما و سایر سرطان های خون قطع شد.

COVID-19 به ویژه در معرض خطر سرطان خون است

هیچ خبری در سال 2020 بیش از همه گیری COVID-19 بر اخبار حاکم نبود و شواهد اولیه نشان داد که ویروس به ویژه در بیماران مبتلا به سرطان خون شناسی کشنده است.

مطالعات بیشتر این یافته های اولیه را تأیید کرد که نشان می دهد بیماران مبتلا به بدخیمی هماتولوژیک در بیمارستان با خطر افزایش بستری (HR 2.49 ، 95٪ CI 1.35-4.67) در مقایسه با مبتلایان به تومورهای جامد و بالقوه بیشتر مواجه هستند. خطر بالای بیماری شدید (HR 1.79 ، 95٪ CI 0.97-3.32).

مطالعات اخیر در مورد COVID-19 در بیماران سرطانی نشان داده است که بیماران مبتلا به نقص ایمنی که تحت پیوند سلول های بنیادی خون ساز یا درمان با گیرنده های آنتی ژن سلول T (CAR) قرار دارند ، ویروس مناسب SARS-CoV-2 را برای مدت طولانی تر از بین می برد. بیش از آنچه قبلا گزارش شده بود ، با یک بیمار 2 ماه پس از بروز علائم عفونی باقی مانده است

FDA همچنان مشغول است

چندین نماینده جدید برای اولین بار در سال 2020 مصوبات را دیدند.

لنفوم سلول گوشته ای راجعه یا مقاوم به درمان (MCL) پس از نتایج چشمگیر مطالعه ZUMA-2 ، اولین درمان سلول CAR را با تأیید Breucucategen autoleucel (Tecartus) دریافت کرد.

FDA فرمولاسیون خوراکی جدیدی از decitabine و cedazuridine (Inqovi) را برای برخی از بزرگسالان مبتلا به سندرم های میلو دیستپلاستیک (MDS) و لوسمی مزمن میلومونوسیتی تأیید کرده است. آزازیتیدین (Onureg) عامل شیمی درمانی خوراکی دیگری نیز برای بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید حاد (AML) در اولین بهبودی که قادر به ادامه مراقبت های ویژه نیستند ، تأیید شده است.

با غلبه بر رزرو در مورد سمیت جدید ، FDA تصویب تسریع شده ای از مافودوتین بلانتاماب (Blenrep) را برای میلومای مولتیپل بسیار معالجه انجام داد و با اشاره به اولین درمانی که آنتی ژن بلوغ سلول B را در هر بیماری هدف قرار داد. به دلیل خطر مسمومیت چشمی ، اطلاعات تجویز شده شامل هشدار در یک جعبه است و دارو از طریق استراتژی ارزیابی و کاهش خطر منتشر می شود.

همچنین برای میلوم ، داروی مورد استفاده در CD38 isatuximab (Sarclisa) به عنوان خط سوم یا بعد از آن در بیماری های عود کننده و مقاوم به درمان تأیید شده است.

تافاسیتاماب (مونجووی) برای بزرگسالانی که به سختی تحت درمان لنفوم سلول بزرگ B (DLBCL) هستند ، تسریعاً تأیید شده است. آنتی بادی سیتولیتیک مورد هدف CD19 در ترکیب با لنالیدومید (Revlimid) برای بیمارانی که شرایط پیوند سلول های بنیادی اتولوگ را ندارند ، تأیید شده است.

سلول درمانی T با CAR

در سال 2020 ، پیشرفت های طولانی مدت در درمان با CAR سلول T و سایر محصولات سلولی گزارش شده است. در بیماران مبتلا به لوسمی حاد سلول B ضد CD19 ، درمان نجات با محصول ضد CD22 CAR-T منجر به پاسخ کامل در 70٪ بیماران شد.

به منظور کاهش عارضه جانبی شایع درمان سلولهای T CAR – سندرم رهش سیتوکین (CRS) – یک مطالعه کوهورت آینده نگر نشان می دهد که در هنگام دریافت درمان پیشگیرانه مبتنی بر ریسک با توسیلیزوماب (Actemra) ، CRS 50٪ کاهش CRS را نشان می دهد.

یک مطالعه آزمایشی کوچک که شامل حدود دوازده بیمار مبتلا به لنفوم یا سرطان خون مکرر یا مقاوم به درمان بود ، نتایج امیدوار کننده ای را در درمان با استفاده از سلول های آلوژنیک با کشنده های طبیعی (NK) طراحی شده برای بیان ضد CD19 CAR نشان داد و مسمومیت عمده ای را گزارش نکرد.

نتایج قابل توجهی در درمان CAR سلول T نیز در لنفوم هوچکین ، میلوم چندگانه ، لنفوم تهاجمی و لنفوم غیر هوچکین تنبل گزارش شده است.

سرطان خون

در یک مطالعه فاز III در چین ، dasatinib (Sprycel) در زنده ماندن در کودکان مبتلا به لوسمی حاد لنفوبلاستیک کروموزومی مثبت فیلادلفیا از imatinib (Gleevec) بهتر عمل کرد و در سایر سرطان ها بهتر بود.

در جلسات پیوند و سلول درمانی ، دو مطالعه بر روی بهبود پیوند در AML متمرکز بود. در یک مطالعه ، تهویه میلوبیوتیشن در مقایسه با تهویه با شدت کاهش یافته در بیمارانی که تحت پیوند سلول های بنیادی خونساز آلوژنیک (HSCT) قرار گرفتند ، منجر به سود طولانی مدت بقا شد. مطالعه دوم نشان داد که استفاده از آنتی بادی ضد CD45 با برچسب رادیویی ممکن است درصد HSCT آلوژنیک را در بیماران مسن مبتلا به بیماری عود کننده یا مقاوم در برابر افزایش دهد.

سرانجام ، یک مطالعه ارائه شده در کنگره انجمن هماتولوژی اروپا (EHA) ، مزیت افزودن مهار کننده BCL-2 Veneclexta به درمان استاندارد برای بیماران مسن تر با AML را تأیید کرد و به طور متوسط ​​5 ماه به بقای کلی بیش از آزازیتیدین اضافه کرد. .

لنفوم

یک مطالعه بین المللی فاز III یک رژیم استاندارد جدید بالقوه را برای لنفوم سلول B کودکان نشان داد. این مطالعه نشان داد که افزودن ریتوکسیماب (Rituxan) به درمان های شیمی درمانی استاندارد تمشک B (LMB) در کودکان و نوجوانان مبتلا به لنفوم سلول B بالغ ، در معرض خطر ، بقای بدون حوادث (EFS) و بقای کلی (OS) را بهبود می بخشد. بروز EFS در 3 سال 93.9 with با rituximab در مقایسه با 82.3 تنها با LMB بود (HR 0.32 ، 95 C CI 0.15-0.66) ، در حالی که سیستم عامل در 3 سال 95 بود ، 1٪ در مقابل 87.3٪ (HR 0.36 ، 95٪ CI 0.16 -0.82).

در مراحل اولیه ، لنفوم نامطلوب کلاسیک هوچکین ، مونوتراپی با لوماب سطح (Opdivo) منجر به بهبودی کامل در بیش از 50٪ بیماران شد. طبق یک مطالعه مرحله دوم ، مسدود کننده PD-1 همراه با دوکسوروبیسین ، وینبلاستین و داکاربازین (AVD) تقریباً در همه بیماران پاسخ می دهد.

این مطالعه به طور مستقیم در لنفوم هوچکین قابل پیوند ، بقای بدون پیشرفت (PFS) با پمبرولیزوماب (Keytruda) را در مقایسه با برنتوکسیماب ودوتین (Adcetris) بهبود داد. در میان 300 بیمار در مرحله III مطالعه ، PFS متوسط ​​با مهارکننده ایست ایمنی PD-1 pembrolizumab به 13.2 ماه رسید ، در مقایسه با 3.3 ماه با برنتوکسیماب ودوتین ، یک ترکیب داروی آنتی بادی (HR 0.65 ، 95٪) CI 0.48-0.88)

در لنفوم بورکیت ، یک رژیم کمتر سمی و تعدیل شده از دوز اتوپوزید ، پردنیزون ، وین کریستین ، سیکلوفسفامید ، دوکسوروبیسین و ریتوکسیماب (DA-EPOCH-R) نشان داده شد که در مطالعه 113 بزرگسال مبتلا به بیماری کم خطر یا پر خطر موثر است.

مولتیپل میلوما

یک مطالعه جدید در مورد selinexor (Xpovio) ، که در جلسه انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) ارائه شد ، مزایای بازدارنده XPO1 را در میلومای مولتیپل عود کننده و مقاوم تأیید کرد. در مطالعه فاز III BOSTON ، افزودن selinexor به بورتزومیب هفتگی (Velcade) به علاوه دگزامتازون باعث بهبود PFS در مقایسه با دوز استاندارد دو بار در هفته بورتزومیب به علاوه دگزامتازون ؛ 13.9 در مقابل 9.5 ماه ؛ HR 0.70 ، 95٪ CI 0 ، 93-03-03).

مطالعه دیگری که در ASCO ارائه شد ، پیش درمانی استاندارد بیماری تازه تشخیص داده شده با خطر استاندارد و متوسط ​​را تأیید کرد. در یک مطالعه اثر مرحله III در بیش از 1000 بیمار ، PFS میانه در مقایسه با افرادی که کارفیلسومیب (Kyprolis) ، لنالیدومید و دگزامتازون دریافت می کنند (بورتوزومیب ، لنالیدومید و دگزامتازون) تفاوتی ندارد (HR 1.04 ، 95٪ CI 0). ، 83-1.31).

یافته های ارائه شده در کنگره EHA همچنین فرصتی بالقوه برای نگه داشتن بیماران تازه تشخیص داده شده که واجد شرایط پیوند سلول های بنیادی و یک رژیم درمانی جدید احتمالی – ایزوتاکسیماب ، کارفیلسومیب و دگزامتازون – در شرایط عود کننده و مقاوم به درمان نیستند.

سایر پیشرفت های اخیر در سرطان خون شناسی:

  • نویسنده['full_name']

    ایان اینگرام در سال 2018 به عنوان معاون سردبیر به MedPage امروز پیوست و سرطان شناسی سایت را پوشش می دهد.

[ad_2]

منبع: kaheshvazn-news.ir