[ad_1]

COVID-19 به دلیل انزوا ، ترس و تباهی اقتصادی تقریباً جهانی در تجربه آمریکایی ، به عنوان یک بیماری همه گیر دوم موذی تأثیر می گذارد که بر سلامت روان تأثیر می گذارد. حتی قبل از همه گیری ، دو سوم نوجوانان مبتلا به افسردگی اساسی هیچ درمانی دریافت نکرده بودند.

انتظار می رود سیاستمداران با انجام هر کاری که ممکن است برای اطمینان از دریافت مراقبت های بهداشت روان از مردم ، به این بحران پاسخ دهند. اما FDA مدت زیادی است که از رفع مانع مهم مراقبت های م refusedثر خودداری می کند: هشدار خطرناک و منسوخ شده ای که برای داروهای ضد افسردگی جدید و ایمن تر لازم دارند. ما امیدواریم که یک مطالعه جدید – بزرگترین تحقیق انجام شده در مورد اثرات این هشدار – این وضعیت را تغییر دهد. (یکی از ما ، Sumerai ، با همکاری هم نویسنده این تحقیق است.)

این مطالعه که ماه گذشته در ژورنال انجمن روانپزشکان آمریکا منتشر شد تحقیقات روانپزشکی و عمل بالینی، 28 سال از تمام داده های گواهی فوت در ایالات متحده را بررسی کرد. دریافت که این هشدارهای شدید FDA بیش از کاهش خودکشی در دهه گذشته افزایش یافته است. این هشدارهای وحشتناک یا “جعبه سیاه” و ادعاهای آنها مبنی بر اینکه داروهای ضد افسردگی می تواند منجر به افکار خودکشی در جوانان شود ، آنها (و والدین آنها) را از درمان لازم افسردگی ترسانده است.

این نگرانی ها وجود دارد که اخطارهایی که منعکس شده اند جدید نیستند. مطالعه جدید به بیش از یک دهه تحقیق درباره پیامدهای ناخواسته و نگران کننده این هشدارها کمک می کند. اما FDA در سیاست خود تجدید نظر نکرده است – پاسخ به نظرسنجی های قبلی فقط با انتشار مطبوعات تحقیرآمیز. ما با تشخیص اینکه اشتباهات نظارتی ممکن است باعث ایجاد رنج و خودکشی غیرضروری در جوانان آسیب پذیر مبتلا به افسردگی اساسی شود ، از FDA می خواهیم تا تغییر مسیر دهد. اما ما می ترسیم این اتفاق نیفتد تا زمانی که کارمندان FDA ، که در ابتدا هشدارها را در جعبه ها تهیه کرده اند ، درگیری های فکری غیر مالی خود را فاش کنند و از تنها ارزیابی کننده شواهد دست برندارند – شواهدی که تردید ایجاد می کند. ارزیابی های آنها و نشان می دهد که هشدارهای موجود در این زمینه به آنچه FDA سعی در جلوگیری از آن داشت کمک کرده است.

از سال 2007 ، مطالعات نشان داده است که اثرات مهیب این هشدارها منجر به کاهش شدید شناسایی افسردگی ، جستجوی مراقبت ، درمان دارویی و حتی نظارت بر تفکر خودکشی در جوانان تحت درمان می شود. از قضا ، هدف از هشدارها افزایش نظارت بر افکار خودکشی بود ، نه کاهش آن. بدتر از آن ، کاهش ناگهانی درمان جوانان مبتلا به افسردگی ممکن است باعث افزایش اقدام به خودکشی شود.

اگرچه FDA این تأثیرات را رد کرده است ، اما چندین نمودار از آخرین مطالعه و مطالعات قبلی شدت آنها را به طرز فجیعی آشکار کرده است.

همانطور که نمودار مطالعه جدید به وضوح نشان می دهد ، هشدارها بلافاصله روند صعودی استفاده از داروهای ضد افسردگی نوجوان را متوقف کردند. کاهش شدید 31٪ در استفاده از داروهای ضد افسردگی نوجوان حداقل تا پایان مطالعه یا حدود 7 سال ادامه داشت.

نگران کننده تر ، همان نمودار همچنین نشان می دهد که به محض نیاز به هشدارها ، تقریباً فوری و چشمگیر مسمومیت با داروهای روانگردان افزایش یافته است – که اغلب نشان دهنده اقدام به خودکشی است.

این مطالعه با تمرکز بر مرگ واقعی خودکشی در ایالات متحده طی 28 سال ، یافته های قبلی را تأیید و تقویت می کند. داده های CDC از سال 1990 روند نزولی در میزان خودکشی در نوجوانان را نشان می دهد ، که پس از اولین هشدارهای FDA در سال 2004 معکوس شد. از سال 2004 ، تعداد فزاینده خودکشی در نوجوانان از رشد در گروه مقایسه بسیار بالاتر بوده است: افراد میانسال جوان که مورد هشدار قرار نگرفته اند. خودکشی ها همچنان در میان جوانان افزایش می یابد ، زیرا FDA سخت ترین اخطارهای جعبه را در سال 2005 (برای جوانان) و 2007 (برای بزرگسالان جوان) اعمال کرد. این هشدارها علی رغم گزارش های اولیه درباره تأثیرات خطرناک آنها ، واقعاً ترسناک تر شده اند.

البته ، سایر فشارهای اقتصادی و اجتماعی از سال 2010 ممکن است خودکشی ها را حتی بیشتر کرده باشد ، اما انکار یا چشم پوشی از تغییر شدید روند خودکشی پس از هشدارها و کاهش مراقبت ها غیرممکن است.

این هشدارها هرگز بدون بحث و مجادله نبوده است. مطالعاتی که FDA بر اساس آنها بنا کرده است هرگز برای اندازه گیری رفتار خودکشی طراحی نشده است و بسیاری از شرکت کنندگان درمان خود را رها کرده اند ، بنابراین یافته را منحرف می کنند. اما هشدارهای شدید 2005 و 2007 در هر ظرف مواد مخدر و تبلیغات چاپی و تلویزیونی ، همراه با گزارش های رسانه ای غالباً مبنی بر خطرات ، هوای حقیقت غیر قابل انکار را به آنها می داد. و اکنون حتی مدارک محکم تری نیز در دست داریم که نشان می دهد برای هزاران نفر ، اخطارها بیش از سود آن آسیب رسانده اند. با این حال ، مقامات FDA به جای اشتباهات بهداشت عمومی ، بی توجهی به تأثیرات منفی سیاست های آن در مراقبت های لازم ، خودکشی و مرگ و میر را انتخاب کردند.

هشدارهای جعبه سیاه باید پس گرفته شود و با زبان معتدل تری جایگزین شود که ضمن گزارش خطرات دارو ، سلامتی را حفظ می کند. علاوه بر این ، همانطور که در جای دیگر نوشتیم ، مجلات و آژانس های نظارتی باید الزاماتی را برای کشف این درگیری های صریح ، که در آن کارمندان تحقیق می کنند در مورد خسارت ایجاد شده توسط سیاست های خود ، و کسانی که این کار را نمی کنند مجازات کنند.

در آینده ، FDA باید روندهای طولی نتایج نامطلوب را به دقت بررسی کند و پس از صدور اخطارهای جدید ، نتایج را اصلاح کند و آنها را مطابق با الزامات محافظت از بهداشت عمومی اصلاح کند. فریاد خودکشی در ارتباط با داروهای اساسی (به عنوان مثال ، داروهای ضد تشنج و ضد روان پریشی) پیامدهای جهانی گسترده ای دارد ، زیرا هشدارهای FDA مراقبت در همه جا را تحت تأثیر قرار می دهد. آزمایشات تصادفی کنترل شده امکان پذیر نیست. مطالعات سری زمانی متوقف شده تنها روشهای سختگیرانه موجود است و باید FDA را برای برقراری ارتباطاتی که م workثر است و ترک آنهایی که م notثر نیستند ، هدایت کند.

استفان سومرائی ، MD ، استاد پزشکی در زمینه جمعیت و مدیر سابق گروه سیاست های سلامت و تحقیقات بیمه در دانشکده پزشکی هاروارد است که در آنجا روش های تحقیق را تدریس می کند. دکتر راس کوپل استاد انفورماتیک زیست پزشکی و دانشیار جامعه شناسی در دانشگاه پنسیلوانیا است ، جایی که وی همچنین عضو ارشد موسسه اقتصاد سلامت لئونارد دیویس در مدرسه وارتون است. وی همچنین استاد انفورماتیک زیست پزشکی در دانشگاه بوفالو است.

[ad_2]

منبع: kaheshvazn-news.ir